
Het was schitterend weer, dat is natuurlijk altijd erg lekker, maar vooral ook erg handig omdat de anders noodzakelijke water- en winddichte lagen je flink kunnen belemmeren in je bewegen. Na een voorstelrondje werden meteen spijkers met koppen geslagen. Ik mocht Wilma's stoeltje van betonplex gebruiken, omdat het hangmatstoeltje waarschijnlijk niet voldoende steun zou bieden. Met behulp van de zelf meegebrachte tilzak werd ik in de Access Dinghy getild, die op dat moment op de slipway lag. Met een ter plekke geknipt schuimrubber kussen op het stoeltje, een bananenkussen van Wilma om mijn nek en rug te steunen en fleecedekens om me verder een beetje vast te stouwen, ging ik met boot en al het water in. De joystick, die gemaakt is om op je borstkas te binden, paste ook prima op mijn bovenbeen. Het bedienen daarvan ging heel eenvoudig. Na het testen van de bediening van schoot en roer achter de motorboot aan de haven uit. En dan ‘alleen' het water op... Ik heb al wel aardig wat ‘meezeil'-ervaring, maar alleen in een bootje is ècht een heel andere ervaring! Na wat klungelen en zoeken naar een goede stand van het zeil en bijbehorende roerstand ging de Access Dinghy ervandoor! Er stond gelukkig niet gek veel wind en het was ondanks het mooie weer niet erg druk en dat was wel zo fijn. De eerste pogingen om de boot stil te leggen (het leek me wel handig om dat te kunnen doen) mondden uit in een paar mooie klapgijpen... (intussen heb ik geleerd dat je een aandewindse zeilstand moet kiezen en een ruime koers moet sturen, maar dat wist ik toen nog niet). En ondanks het rustige windje ging het soms aardig hard en schuin. Het is echt geweldig gaaf om helemaal zelfstandig te zeilen, zelf te bepalen waarheen je zeilt, zelf te bepalen wanneer je overstag gaat, zelf de stuurfouten te maken en vervolgens flink rond te dobberen voor je door hebt wat je verkeerd doet! Maar natuurlijk ook zelfstandig door het water scheren. Dat geeft (raar maar waar) echt een enorme kick!
Jammer genoeg bleek mijn houding toch niet optimaal, waardoor mijn nek al gauw te moe werd om nog verder te zeilen. Daarnaast was ook de volgende zeiler al gearriveerd. Wel een geweldige ervaring rijker geworden en al een stuk wijzer over hoe het wel moest. Het was kortom een erg leuke dag, mede dankzij alle inspanningen van de aanwezige vrijwilligers!
De dag erop (ik stond twee dagen achter elkaar ingepland!) hebben we een en ander veranderd aan mijn houding, waardoor het zeilen al een stuk beter en meer ontspannen ging. Deze keer kon ik zelfs op eigen houtje de haven weer inzeilen, dat was echt super! Intussen was echter wel gebleken dat ik eigenlijk een hoofdsteun en meer zijwaartse steun nodig had om echt goed te zitten en om echt goed zelfstandig te kunnen zeilen. Een van de vrijwilligers van Sailability die die dag aanwezig was heeft toen voorgesteld uit te kijken naar een rugleuning met pilotten (zijsteunen) en een hoofdsteun.
Intussen hebben drie vrijwilligers voor mij een geweldige rugleuning met pilotten en hoofdsteun gebouwd en me de kans gegeven die te proberen in de Access Dinghy. Hiermee zit ik veel steviger en kost het zitten in de boot een stuk minder inspanning, waardoor ik volgend jaar echt kan beginnen met ZELF leren zeilen! Ik ben er enorm blij mee en kijk er nu al naar uit. Verder vind ik het echt super van deze vrijwilligers dat ze naast het vrijwilligerswerk dat ze al deden voor Sailability nog extra voor me aan de slag gegaan zijn. Bedankt!
