Toen ik een artikel las van Sailability in het Supportmagazine, was ik meteen super enthousiast. Dat leek me wel wat. Lekker weer eens zeilen.
Voordat ik in de rolstoel terecht kwam hebben mijn man en ik veel gezeild. We hadden zelf een kajuitzeilboot. Oooo, heerlijk dat leven aan boord. We waren dan ook vaak op de boot te vinden. In de weekenden en in de vakanties. Toen zeilen vanwege de schommelende bewegingen teveel voor me werd, besloten we de boot te verkopen en hebben toen een motorboot gekocht. Je hebt dan een heel ander vaargebied. Ook met deze boot hebben we veel plezier gehad. Onze laatste vakantie, was dan ook de Maas op naar Frankrijk. Toen dat ook te zwaar voor me werd en ook voor mijn man w.b. het onderhoud e.d. hebben we die boot uiteindelijk ook verkocht.
Maar het watersportbloed blijft erin zitten, dus toen ik het artikel van Sailability las, heb ik gelijk gebeld. En het was mogelijk om een keer te komen zeilen in Loosdrecht. Ik was best wel een beetje zenuwachtig, want had gedacht dat ik nooit meer zou kunnen zeilen.
Maar vrijdag 30 juni was "de dag" en het was hartstikke mooi weer, lekker zonnetje, windje 3, wat wil je nog meer. Had thuis al een beetje nagedacht hoe ik in de boot zou kunnen komen. Toen het zover was, zat ik in "Sil de Schuymer" voor ik het wist. Mede dankzij de hulp van de vele vrijwilligers.

Met de Access Dinghy zit je in het midden, je hoeft je dus niet te verplaatsen met b.v. het overstag gaan, de benen langs de zwaardkast en je zit op een soort hangmatje. "Roeren" gaat met een joystick en ook het grootzeil is makkelijk te bedienen. Toen alles uitgelegd was en het reddingsvest aan, konden "de trossen" los en de haven uit, de plas op.
Oooooo, voor mij was dat best wel een emotioneel moment om weer te zeilen. Ik heb enorm genoten en ben de mensen van Sailability dan ook heel dankbaar voor wat ze allemaal doen. TOPPIE. Het was een super dag, echt.
Weken erna genoot ik nog steeds van deze dag!!!!!!!!!!!!!!
Eind augustus belde Wilma op of ik toevallig zin had om een nog een keertje te zeilen, want er was een gaatje gekomen in het programma voor vrijdag 1 september. Nou dat was dus niet tegen dovemansoren gezegd.
's Middags meldde we ons in de haven en weer was het lekker weer. Kon niet beter. Wilma had een plannetje voor me bedacht, want haar boot lag ook in het water, de Liberty. Deze boot heeft een fok en ze vond dat ik daar maar eens in moest gaan zeilen. Oeps, dacht ik, kan ik dat wel doen. Maar, zo gezegd zo gedaan en zat ik in haar boot.

Dit was ook een hele bijzondere ervaring. Heerlijk op het water, lekker vrij en je verplaatsen zonder rolstoel. TOPPIE.
Ik had niet gedacht dat ik ooit nog eens zou zeilen, maar dankzij Sailability is dat dus toch mogelijk. Het maakt niet uit welke beperking je hebt, zeilen is altijd mogelijk. Er is ook een tweepersoonsboot.
Nogmaals mensen van Sailability, hartstikke bedankt en heel veel succes gewenst.