Sailability.nl

Alleen met de elementen; de boot, de wind en de zeilen
Een verhaal van Georgette Goené

 's Morgens werd ik wakker, ik hoorde de wind en af en toe een stortbui. Om 9.15 ging de telefoon, helaas dacht ik, het wordt afgeblazen. Gelukkig was het mijn moeder om me succes te wensen. Om 12 uur kwamen we in Loosdrecht aan. Donkere wolken een stortbui, hoge golven. Zou het wel doorgaan? Bij Sailability zijn het optimistische mensen. De boot moest nog te water gelaten worden. Ik zag al een aantal mensen in een ander bootje het water op gaan, glunderend. Ik kon niet wachten. Helaas paste mijn eigen zeilstoel niet, maar mijn lief kwam met het goede idee om mijn eigen rugleuning met hoofdsteun te gebruiken en ja hoor dat lukte wat extra schuimrubber om mij stabiel te laten zitten en ik kon gaan. Nog even uitleg over de elektrische besturing. Bakboord, stuurboord, schoten laten vieren en weer aantrekken.

Champagne riep ik in mijn euforie toen de boot ter water ging terwijl ik er al in zat. Ik moest tegen de wind in de haven uit, dat gaat niet, dus door de volgboot werd ik de haven uit gesleept. Al snel ving ik wind in de zeilen en gooide de bemanning van de volgboot het sleeptouw los omdat ik er al als een komeet vandoor ging. Een enorme kreet klonk over het onstuimige water......Jehhhhhhhhhh! De boot ging gelijk superschuin en kliefde door het water. Dat gaat goed riep men vanaf de volgboot en ze verdwenen naar de andere boten. Toen was ik helemaal alleen, Alleen met de boot," de liberty", de wind en de zeilen. Alleen met de elementen. Kapitein op het schip. Niemand die zei wat ik moest doen. Niemand die ik hoefde te vragen om mij te helpen. Nee, ik had het roer in handen. Vrij als een vogel in de lucht. Een enorm gevoel van geluk in alle poriën van mijn lijf! Halve wind, flinke windstoten hoge golven en het gevoel dat niemand mij iets kon maken, King of the waves. Af en toe even vóór de wind om bij te komen maar daarna weer gelijk de wind opzoeken en speeden. Een kreet over het lege water ! Geluk ! Tijdloos geluk. Na een uur kwam de volgboot mij weer opzoeken. Het was tijd om te stoppen. Ineens voelde ik aan mijn lijf dat het inderdaad tijd was om te stoppen. Stijf van de krampen , spasmes en adrenaline kwam ik uit de boot. Dit neemt niemand mij weer af. Volgende week weer.......? Nee, dit gevoel is zo waardevol, dit blijf ik koesteren, hier kan ik op teren. Maar het kan misschien alleen maar tegenvallen na zo'n prachtige intense ervaring als de 1e keer ! Maar misschien gaat het ooit weer kriebelen en dan ga ik weer. Sailabilty, super bedankt dat ik jullie boot mocht gebruiken! Ik voel me een heel gelukkig mens !

Terug naar alle verhalen